Əli Cabbarov,

Naxçıvan Dövlət Universitetinin dosenti

***

Deyilənə görə, artıq orbitinə çatmış təzə amerikan teleskopu bu dəfə Yerin qaranlıq tərəfindən bizim indiyə qədər görmədiyimiz məsafələri görəcək, kainatın yarandığı “Big Bang”, yəni Böyük partlayışdan sonra baş verənlərə işıq tutacaq.

Dünyanın bütün elm və üləmaları bunun həyəcanı ilə yaşayarkən bizim Qafqazın yeni sakinləri olan ermənilər isə il yarım bundan əvvəl Qarabağda başlarına yağmış bombaların partlayışından hələ də özünə gəlməmiş, tam tərsinə boş xəyallarla hər gecə Marsa qədər uçub qayıdırlar. Doğurdan da əgər çürük ordusu yerlə bir olmuş erməni cəmiyyəti bu qədər yumruqdan sonra özünə gəlmiş olsaydı qalxıb özləririni bu qədər gülünc vəziyyətə salmazdılar.

Futbol sevilən oyundur, amma sizi inandırım ki, azarkeşlər onu nə qədər sevsələr də futbolçuların özləri qədər ondan zövq alammazlar. Yəni bir komandaya fanatiklik edib, onun qələbələrinə sevinən, məğlubiyyətinə üzülən nə qədər azarkeş varsa, tək bir futbolçu qədər oyunların nəticəsinə maraqlı ola bilməzlər. Yəni, futbolçular bir peşəkardırlar və hesab nə olursa olsun sonda qalib gələn yenə də dostluq, qazanan isə yenə də futbolçuların özləridir: həm maddi, həm də qeyri-maddi olaraq.

Biz də sevimli komandamız, Azərbaycan futbolunu Avropada layiqincə təmsil edən doğma Qarabağımızın, Ağdamın “Qarabağ” Futbol klubunun qələbələrinə həmişə sevinmiş, ürəkdən azarkeşlik etmişik. Elə, bu yaxınlarda Avroliqa turnirində Olimpik Marsel komandasına qarşı səfərdə keçirdiyi oyun kimi. Təmsilçimiz güclü rəqibinə futbol hesabı ilə uduzsa da baxımlı hucum oyunu ilə təkcə öz azakeşlərinin deyil, bütün tamaşaçıların rəğbətini qazandı. Şübhəsiz, fransız stadionuna toplaşan və ekrandan oyunu izləyən çoxsaylı azarkeşlər Olimpikdən Cengiz Ündərin, yaxud Qarabağdan Tural Bayramovun gözəl oyunlarını doyunca seyr etdiyi zaman tribunalardakı bir qrup hay xəstəsinin özlərinə məxsus provokasiyası da gözdən qaçmadı. Bu mənzərə, sözün əsl mənasında tükü tökülmüş ac itlərin qurda uzaqdan hürməyi qədər miskin olub, sahiblərinə sədaqət göstərmək cəhdindən başqa bir şey deyildi.

“Ermənilər toz kimi bütün dünyaya səpələnmişlər”.

Orta əsrlərdə əsilləri Krımdan olan, ancaq Polşada doğulub Qərbi Ukraynanın Lvov şəhərində o dünyalıq olmuş erməni yazar Simeon Lehatsiyə məxsus olan bu kəlmələr o dövrdən tutmuş indiyə qədər erməni populyasiyasının xəritəsini tam aydın ifadə edir. Argentinadan Arkanzasa, Kaliforniyadan Kamçatkaya, Suriyadan Hindistana qədər toz kimi səpələnmiş ermənilər sanki sosial canlılara xas hisləriylə bir-birini qoxularından tanımaqda əsl dünya çempionudurlar. Elə bu xüsusi iybilmə qabiliyyətidir ki, ermənilər hardasa yaranmış bir boşluğu dərhal tapıb hərəkətə keçər, fürsət düşdükcə aranı qarışdırıb qan tökər, bu mümkün olmadıqda əzabkeş libasını geyib şivən qopararlar. İstənilən halda isə son sədaqət nümunəsi kimi onlara müvəqqəti məskunlaşma yeri vermiş dövlətlərin siyasətçilərinin seçki karvanında beşinci təkər kimi faydalı olmağa çalışıb, bununla da fəxr edərlər. Elə Marseldəki stadionda oturub, Qarabağ xəyalları edənlər kimi.

…Marseldəki ermənilər öz gic işlərində olsun, Cənubi Qafqazda artıq 2022-ci ilin fevralıdır və buradakı ermənilərin tam məğlubiyyəti ilə bitmiş 44 günlük Vətən müharibəsindən sonra işğaldan azad olunmuş Qarabağda Azərbaycanın apardığı genişmiqyaslı quruculuq sürətlənməkdə, Zəngəzur dəhlizinin açılması üzərində qətiyyətli işlər aparılmaqda, ağıllı yaşayış məntəqələri yaradımaqda, Mədəniyyət paytaxti Şuşamızın 270 illiyinə hazırlıqlar aparılmaqdadır.

Dünya bazarında taxılın, qızılın, neftin və qazın qiymətinin qalxdığı bir ərəfədə marselli ermənilər 30 il ərzində Zəngilnadan, Kəlbəcərdən qəsb etdikləri tonlarca qızılın, Qarabağın bərəkəli torpaqlarından topladıqları 100 min ton taxılın artıq xəyal olduğunu, əvəzində isə Gorus-Qafan yolu üzərindəki gömrük postunda ödədikləri milyonlarla dollar rüsumun artıq gerçək olduğunu bilməmiş olmazlar. Elə isə Fransada özünə zəngin həyat quran erməni yaxşı olardı ki, Qərbi Zəngəzurda bir xum çaxır və 15 kilo kartofla builki sərt qışı birtəhər keçirən bədbəxt ermənini revanşizmə qızışdırmasın. Çünki, burada, Ermənistandakı həyat sözün əsl mənasında Böyük partlayışdan sonrakı boşluğa bənzəyir. Marselin yaşıl çimlərində oynanan futboldan zövq alıb, minlərlə kilometr uzaqda, Ağrı dağından da o tərəfdəkı yoxsul soydaşlarını təhrik etməkdənsə, oturub harada iyrənc səhvlər etdiklərini bir daha düşünsünlər. Çünki tək bir reallıq, sonunda yüz boş xəyalı paramparça edər.

Reallıq isə odur ki, Qarabağ Azərbaycandır!

MİA.AZ