Dünən səhər qəzetləri nəzərdən keçirəndə diqqətimi ən çox cəlb edən bu xəbər oldu: "Səfər Əbiyev səfirləri qəbul edib". Özümə əziyyət verib, yazını axıra kimi oxudum. Məlum oldu ki, müdafiə nazirimiz Rusiyanın, Bolqarıstanın və Latviyanın ölkəmizdəki səfirlərini qəbul edərək, onlarla təxminən bir saat fikir mübadiləsi aparıb.

Müdafiə nazirinin müavini, Hərbi Hava Qüvvələri və Hava Hücumundan Müdafiə Qoşunlarının komandanı Rail Rzayev qətlə yetiriləndə Səfər Əbiyev Poşada ezamiyyətdə idi. Ölkə başçısı güc strukturlarının rəhbərləri ilə müzakirələr aparanda da müdafiə naziri bu iclasda iştirak etmirdi. Səfər müəllim hətta müavininin dəfn mərasiminə də qatılmadı. Nazir vətənə generalın "yeddi" mərasimi başa çatandan sonra qayıtdı. Babalı deyənlərin boynuna, bəzi həmkarlarımız yazdılar ki, Əbiyev qırx gündə bir dəfə də generalın qapısını açıb, onun ailəsinə başsağlığı verməyib.
İki-üç gün əvvəl informasiya agentlikləri daha bir əsgərimizin dünyasını dəyişməsi haqda xəbər yaydı. Ağdam Hərbi Komissarlığı tərəfindən hərbi xidmətə çağırılmış əsgərin pnevmoniyadan öldüyü bildirilirdi. Mərhumun adı yadımda qalmasa da, 1991-ci ildə doğulduğunu dəqiq bilirəm. Bu, o deməkdir ki, pnevmoniyanın qurbanı olan gənc, ordu sıralarına bu ilin yanvar ayında çağırılıb. Faciəyə bax! Səfər Əbiyevin rəhbərlik etdiyi orduda 18 yaşlı gənci cəmi üç aya yataq xəstəsinə çevirib, axırına çıxırlar. Məni daha çox qəzəbləndirən isə elə həmin gün oxuduğum başqa xəbər oldu. Müdafiə Nazirliyinin mətbuat xidməti Səfər Əbiyevin Qətərdə rəsmi səfərdə olduğuna dair xəbər yaymışdı. Bu qədər ağ eləmək olmaz! Əsgər burda pnevmoniyadan ölür, amma nazir gündə bir ölkəni gəzir.
Siz, Azərbaycanın hərbi qüdrətinin artmasına Qətərin zərrə qədər təkan verəcəyini ağlınıza gətirirsinizmi? Şəxsən mənim belə bir gözləntim yoxdur. Kobud çıxsa da, yazacağam: keçəl dərman tapsa, öz başına sürtər.
Səfər Əbiyevin gəzib-dolaşıdığı ölkələrin adlarını sadalasaq, bu sütunda yer qalmaz. Maşallah, nazirimiz Avropadan vurub, Afrikadan çıxır. Amma nədənsə sıravi azərbaycanlılar bu səfərlərin xeyrini görmür. Hələ bir qarış torpağımız işğaldan azad olunmayıb. Əsgərlərimiz isə ötən əsrə xas olan ən iyrənc xəstəliklərdən dünyasını dəyişirlər.
Əslində, müdafiə nazirinin həmişə hərəkətdə olması yaxşı haldır. Amma gərək, Səfər müəllim heç olmasa, ayda-ildə bir dəfə yolunu cəbhə bölgəsindən də salsın. Mən, Səfər müəllimin axırıncı dəfə nə vaxt cəbhə bölgəsində olduğunu xatırlamıram. Təəssüf ki, o, qoşunların təmas xəttinə ancaq prezidenti müşayiət etmək üçün gedir. Halbuki müdafiə nazirini Qətərdə deyil, Murovda gözləyirlər. Səfər Əbiyev özünə əziyyət verib, ayda bircə dəfə cəbhə bölgəsinə getsə, Azərbaycan əsgərinin hansı məşəqqətlərə qatlaşdığını öz gözlərilə gərər. Səfər Əbiyev və ordu generaliteti isti kabinetlərdə mürgü vurduqları üçün zavallı əsgərlər soyuq səngərlərdə donurlar.
Səfər müəllim, yayda günvurmadan, qışda donvurmadan həlak olan qeyrətli Azərbaycan övladlarının hansı dözülməz şəraitdə xidmət etdiklərini görmək üçün Monqolustana deyil, Füzuliyə, Ağdama, Tərtərə getmək lazımdır. Təbii, əgər cəbhə bölgəsində xidmət edən əsgərlərin taleyi sizi zərrə qədər maraqlandırırsa...