Sonuncu görüşümüzdə müxalifət liderlərindən biri mətbuatı nə zaman tərk edəcəyimlə maraqlandı. Açığı, onun nə demək istədiyini əvvəlcə başa düşmədim. Odu ki, bu qənaətə necə gəldiyini soruşdum. Cavabı belə oldu: "Mətbuat dərin bir bataqlıqdır. Bu bataqlığı nə qədər tez tərk etsən, xeyrin bir o qədər çox olar". Söhbətin nədən getdiyini anlayandan sonra suala-sualla cavab verdim: "Müstəqil jurnalistikanı təmsil edən beş-on qələm əhli mətbuatdan gedəndən sonra fikirlərinizi cəmiyyətə necə çatdıracaqsınız?"
Jurnalistika dünyanın hər yerində riskli peşə sayılır. Azərbaycanda isə bu risk ikiqat böyükdür. 2007-ci ildə ölkəmizin həbs olunan jurnalistlərin sayına görə Avropa məkanında birinci yeri tutması yuxarıdakı fikrin havadan götürülmədiyini təsdiqləyir. Təəssüf ki, bu gün Azərbaycanın müstəqil mətbuatı təkcə hakimiyyətin deyil, həm də müxalifətin və ictimai institutların təhdidi ilə üz-üzədir. Amma buna baxmayaraq, müstəqil mətbuatı yaşatmaq istəyən insanlar dözür və müqavimət göstərirlər. Bu prosesin ömrünün nə qədər olacağını isə indidən söyləmək çətin, çox çətindir.
Bəzi dostlar yorulub. Bu fədakarlığa ehtiyac olmadığını deyirlər. Səsləndirdikləri arqumentlər kifayət qədər ciddidir. Razıyam, mən də bu günə kimi hansısa sıravi oxucunun həbs edilmiş jurnalistin müdafiəsinə qalxdığının şahidi olmamışam. İndi elə vəziyyət yaranıb ki, jurnalistləri nəinki oxucular, heç hüquq müdafiəçiləri də müdafiə etmirlər. Qəzet oxuyanların sayı hər gün azalır. "Yeni ulduz" seçən, meyxana yarışmasına SMS göndərən oxucu pul verib qəzet almır. Yuxusuz gecələr hesabına araya-ərsəyə gətirdiyimiz qəzetlər gözümüzün qabağında gözdağına çevrilir. Amma yenə jurnalistikaya könül verən insanlar mətbuatı tərk etmirlər. Buna cəhd edənlər isə çox vaxt uğursuzluğa düçar olurlar. Bu gün müstəqil mətbuat əli hər yerdən üzülmüş zavallı insanların sonuncu ümid yeridir. Ümid isə ən sonda ölür...
P.S. Zabratdakı köhnə qəbirstanlıqda qara mərmərdən hazırlanmış əzəmətli bir məzar daşı var. Baş daşına mərhumun rəsmi ilə yanaşı, bir parça ağ kağız və qələm şəkli də həkk olunub. Bu günlərdə öyrənmişəm ki, həmin məzarda uyuyan şəxs Sovet dövrünün ən məşhur jurnalistlərindən biri olub. Mərhumun övladları atalarının ruhunu şad etmək üçün onun baş daşına jurnalistikanın rəmzi olan qələm və kağız şəkli həkk etdiriblər. Taleyin işinə bax, jurnalist dünyadan köçəndə də qələm-dəftərini özü ilə aparır...